__________________________________________________________________________________________________ جشنوارهزدگی، آفت شعر آیینی روزنامه جام جم، سرویس فرهنگ و هنر(صابر محمدی) - رضا اسماعیلی بین شاعران شعر آیینی، به شعرهای فاطمیاش بیشتر معروف است. او، علاوه بر اینکه شاعر شعر آیینی است، مدتهاست ای

کتاب های چاپ شده :

1 - بر آستان جانان ( مجموعه شعر آیینی )
2 - ملکوت کلمات ( مجموعه شعر آیینی )
3 - ناگهان دریا ( مجموعه شعر عاشورایی )
4 - کاش آهوی بیابان دو چشمت می شدم ( مجموعه شعر رضوی )
5 - آیینه و سنگ ( مجموعه شعر فاطمی )

مجموعه شعرهای آیینی گردآوری شده :

1 - بانوی آیینه و آب ( مجموعه شعر فاطمی )
2 - عطش ( مجموعه شعر عاشورایی )
3 - رستاخیز حماسه ( مجموعه شعر عاشورایی )

کتاب های چاپ شده :

1 - بر آستان جانان ( مجموعه شعر آیینی )
2 - ملکوت کلمات ( مجموعه شعر آیینی )
3 - ناگهان دریا ( مجموعه شعر عاشورایی )
4 - کاش آهوی بیابان دو چشمت می شدم ( مجموعه شعر رضوی )
5 - آیینه و سنگ ( مجموعه شعر فاطمی )

مجموعه شعرهای آیینی گردآوری شده :

1 - بانوی آیینه و آب ( مجموعه شعر فاطمی )
2 - عطش ( مجموعه شعر عاشورایی )
3 - رستاخیز حماسه ( مجموعه شعر عاشورایی )

________________________________________________________________________ که به خورشید رسیدیم و غبار آخر شد ۱ آب و هوای شنبه تا پنج شنبه هر چه فال می گیرم «داد از غم تنهایی» ست! به جمعه که می رسم : «که به خورشید رسیدیم و غبار آخر شد .» ۲ از پروانه ای که صورت گل را می

کتاب های چاپ شده :

1 - بر آستان جانان ( مجموعه شعر آیینی )
2 - ملکوت کلمات ( مجموعه شعر آیینی )
3 - ناگهان دریا ( مجموعه شعر عاشورایی )
4 - کاش آهوی بیابان دو چشمت می شدم ( مجموعه شعر رضوی )
5 - آیینه و سنگ ( مجموعه شعر فاطمی )

مجموعه شعرهای آیینی گردآوری شده :

1 - بانوی آیینه و آب ( مجموعه شعر فاطمی )
2 - عطش ( مجموعه شعر عاشورایی )
3 - رستاخیز حماسه ( مجموعه شعر عاشورایی )

ای عشق ...! افتاده ای از رونق و بازار نداری ای عشق! در این شهر خریدار نداری میدان جهان، شعبده بازار دروغ است با شعبده بازار جهان، کار نداری هر گوشه گروهی به هواداری خویشند مظلوم وغریبی، تو هوادار نداری ظلمت نَسبان پشت سرِ نور زلالت ...؟! آیینه! نیازی تو به انکار نداری آشوب غریبی ست در ای

سبوی رمضان یک جرعه غزل ، سهم من از هر دو جهان بس از هر دو جهان ، عشق مرا نام و نشان بس یک قطعه ترنّم ز لب باد مسافر یک چشمه

ر 1 بوی ملکوت، بوی عرفان آمد گلبانگ خوش رحیم و رحما

اگر یك تبسم، حسن می شدیم مُرید خصال حسن (ع) می شدیم دل روشنش را ورق می زدیم و با نور او هم سخن می شدیم ز بوی كرامات او چون بهار شكوفا و گل پیرهن می شدیم برای تماشای صبر خدا به گِرد حسن، انجمن می شدیم ز او می گرفتیم، ما مشق نور سحرسیرت و شب شكن می شدیم حسن، فصل پیوند دل های ماست بدون حسن،«ما» و «من»

___________________________________________________________________________ اگر با علی هم نفس می شدیم رها از کمند هوس می شدیم بُت نَفس را بر زمین می زدیم هماورد شیطان، سپس می شدیم چو او بانی عدل و آزادگی چو او خصم ظلم و عسس می شدیم به اوج خطر بال و می زدیم رها از حضیض قفس می شدیم جهان تا که برخ